Historia

Historia DPS-u

Zamysł budowy w Stalowej Woli placówki opiekuńczej dla osób starych i chorych, emerytów i rencistów, pojawił się już w roku 1974, ale dopiero 21 lat później (1995 r.) powstał Komitet Poparcia Budowy Domu Pomocy Społecznej i Domu Seniora. W czerwcu 1996 r. Rada Miasta Stalowej Woli przekazała działkę budowlaną na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem na budowę Domu Pomocy Społecznej. Lokalizacja była doskonała, w centralnej części miasta, ale równocześnie w zacisznej uliczce. Prace budowlane ruszyły w sierpniu 1998 r. Początkowo inwestorem był Wojewódzki Zespół Pomocy Społecznej w Tarnobrzegu, a od kwietnia 1999 r. starostwo stalowowolskie. 13 listopada 2000 roku, czyli na 10 miesięcy przed planowanym terminem, DPS rozpoczął działalność przyjmując pierwszych mieszkańców. Przyspieszenie prac było możliwe dzięki dofinansowaniu inwestycji głównie z Urzędu Wojewódzkiego i Urzędu Miasta Stalowej Woli oraz rodzimym sponsorom.

Dom Pomocy Społecznej w Stalowej Woli jest jednostką budżetową powiatu stalowowolskiego, ale ma charakter ponadlokalny. Działa na podstawie ustawy o samorządzie lokalnym z dn. 5 czerwca 1998 r., ustawy o pomocy społecznej z dn. 29 listopada 1990 r. oraz własnego statutu. Stalowowolska placówka jest jedyną tego rodzaju w północnej części województwa podkarpackiego. Decyzję o przyjęciu do DPS wydaje dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Stalowej Woli lub kierownik takiej placówki właściwej dla miejsca zamieszkania zainteresowanej osoby.

Dom Pomocy Społecznej w Stalowej Woli, posiadający 88 miejsc, zapewnia mieszkańcom opiekę i pielęgnację całodobową. Jego ogromną zaletą jest wysoko wykwalifikowana kadra licząca 40 osób. Dba ona nie tylko o zdrowie mieszkańców i ich potrzeby bytowe, ale przede wszystkim stara się, aby to miejsce było dla mieszkańców prawdziwym Domem.

Podstawowym celem działania Domu jest zagwarantowanie jego mieszkańcom warunków do bezpiecznego godnego życia, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb bytowych, religijnych (Dom posiada własną kaplicę), kulturalnych i edukacyjnych. Przygotowano 38 pokoi jednoosobowych, 19 dwuosobowych i 4 trzyosobowe. Mieszkańcy mają możliwość podnoszenia swojej sprawności poprzez udział w terapii zajęciowej i rehabilitację medyczną. W Domu znajduje się gabinet lekarski, sala rehabilitacyjna, kuchnia i stołówka. Na każdej kondygnacji jest pokój terapii zajęciowej, sala telewizyjna i kuchnia. Mieszkańcom udzielana jest pomoc w załatwianiu spraw osobistych, w kontaktach z sądem rodzinnym, opiekunami prawnymi, kuratorami itp. Koszty pobytu w DPS pokrywa pensjonariusz przekazując 70% swojego świadczenia emerytalnego lub rentowego, resztę zaś dopłaca budżet państwa.